bez3manki

Ogłoszono obsadę drugiego sezonu pokracznego projektu Canal + Eksperyment Odsiadka. Tym razem za kratki trafią kobiety. A wśród nich Urszula Dudziak. I nie powiem, ta wiadomość mnie zszokowała. Wiem, że pani Ula to kobieta szalona, ze lubi eksperymentować, nie boi się nowych wyzwań, ale na boginie wszelaki i bogów wszelakich, są jakieś granicę. Z jej pozycją, talentem, nie każda propozycję trzeba przyjmować. A to jest właśnie coś takiego, w czym powinny brać celebryci III klasy, jak właśnie pani Martyniuk.

I na co było wiązać się Zbyszkowi z Patii, mógł sobie spokojnie w szafie siedzieć, to może teraz tych afer by nie było. Łapówek by mu nie wciskano na siłę, nie musiałby żyć bidulek na emigracji. Nie tułałby się po świecie niczym Koziołek Matołek.

Co za czasów dożyliśmy, że twarz kobiety ze zmarszczkami, kobiety w kwiecie wieku zachwyca. Te zachwyty miałem nad Annette Bening w serialu Lucky. Naturalna twarz to w dzisiejszych czasach coś tak niezwykłego.

Sam serial, zaś to całkiem przyzwoita rozrywka. Nic specjalnie wybitnego, ale da się obejrzeć bez większego bólu.

O to historia pary oszustów. Ojciec John Armstrong (Timothy Olyphant) wraz z córką Luciana ‚Lucky’ Armstrong (Anya Taylor-Joy) przez lata oszukiwali ludzi. Pewnego dnia, jednak zadarli z kimś, z kim lepiej nie zadzierać. I teraz ponoszą tego konsekwencję.

Plusem jest aktorstwo, dość szybka akcja, kilka fajnych pościgów. Kilka fajnych przekrętów, których dokonuję tytułowa bohaterka. Wszystko dość fajnie sfilmowane i zmontowane. Trochę gorzej z oryginalnością całej historii. Ogólnie, to niezła produkcja na kilka jesiennych wieczorów.

Gdy tak się ogląda bloki reklamowe, można pomyśleć, że małżeństwo Paulina Krupińska Sebastian Karpiel-Bułecka mocno potrzebowscy są w temacie forsa. Zostać twarzami dwóch firm w tym samym czasie to tak sobie wygląda.

W tym roku 5 września mamy dwie okrągłe rocznice premier dwóch moich ulubionych programów. Pół wieku temu swoją premierę miał The Muppet Show. To był mój ukochanych program w dzieciństwie. Mis Piggy to była moja pierwsza miłość. Ten jej cios karate. Te blond włosy. A patrząc na listę gości Elton John, Julie Andrews, Rudolf Nureyev, Liberace to nic dziwnego, ze wyrosłem na starą ciotę. 🙂 To była cudowna, szalona rozrywka z ciętym dowcipem humoru.

Zaś 25 lat temu w USA po raz pierwszy pojawił się The Amazing Race. Tutaj się musze przyznać, to pewnego snobizmu. Gdy dość szybko ten program Polsce pojawił się na AXN, w czasach świetności tego kanału, nie oglądałem go. No, bo jak to mam oglądać reality show?!. Ale, gdy program jako pierwszy dostał nagrodę Emmy, pomyślałem sobie, ok, zobaczę co to. I wpadłem jak śliwka w kompocik. Wspaniale oglądało się jak Amerykanie poróżują po całym świecie i muszą wykonywać różne zadania. Program miał dobre tempo, nieraz ciekawe drużyny, egzotyczne nie raz kraje. Przy okazji można było się poczuć, trochę lepiej, widząc jaką słabą wiedzę mają uczestnicy. Co dla nas jest oczywistością ze szkól, dla nich to czarna magia. Program jak dotąd 3 razy gościł w Polsce (Warszawa, Kraków, Gdańsk). I zawsze było sporo emocji, zwłaszcza w odcinkach finałowych, gdy trwała ostatnia walka o główną nagrodę 1 milion $.

Dominika Chorosińska szczekając dziś na sali sejmowej, udowodniła, po raz nie wiadomo już który, że ma moralność suki w czasie rui. Ta, która przyprawiła mężowi rogi giganty, kilka lat później przekonywała, że wierność jest sexy i że jest gorliwą katoliczką. A dla mnie wielką tajemnicą wiary jest jak ona i jej mąż Michał, dostali się do szkoły aktorskiej i jakim cudem ją ukończyli. Oboje wybitnie bez talentu aktorskiego i i osobowości. Ale najwyraźniej ona wie, na której półce stoją konfitury.

Macie tak, że kupujecie książkę, zaczynacie ją czytać i po kilku stronach odkładacie ją? A potem, po kilku latach wracacie i gdy zaczynacie czytać ją ponownie, odkrywacie, że jest całkiem dobra? Ja tak miałem z powieścią T. Coraghessana Boyle’a Rozdarta skała.

Może wstyd się przyznać, ale książka ta czekała prawie 25 lat na swoja kolej. I teraz, gdy postanowiłem przeczytać te kilka książek, których lekturę przerwałem. I teraz, byłem pod jej urokiem. Historia Stalneya McCorika i jego żony Katherine, która rozgrywa się od końca XIX wieku, do połowy XX. Historia jego choroby psychicznej, ale też historia psychiatrii i neurologii w tle. Historia przemian społecznych, sufrażystek. To, jak dla mnie, niezły materiał na mini serial. Z jednej strony bogata rodzina, z drugiej biedni mieszkańcy Santa Barbary, którzy dla nich pracują, sprawują nad głównym bohaterem opiekę. Głowni bohaterowie tak niejednoznaczni, tak mocni. Najwyraźniej musiałem, trochę do tej książki dorosnąć.

Jeszcze inna refleksja dopadła mnie przy tej lekturze. Książkę wydał Świat książki. Poczułem tęsknotę, za tym wydawnictwem, jego katalogami przesyłanymi pocztą. Przez lata trzymali dobry poziom, cenowo, też byli atrakcyjni. Niestety, wszystko, co dobre musiało się skończyć.

Jestem ciekaw, czy drugą wojnę panna Jabłczyńska nie zacznie z FASOLKAMI, ze nie chcą jej ponownie przyjąć. Poziom zapewne będzie taki sam, a pani o talencie na poziomie Katarzyny Cichopek dostanie kolejną moc zainteresowania i tekstów o niej.

Coraz częściej zdarza mi się jechać na autocenzurę. W rozmowach, w kontaktach z mniej lub bardziej bliskimi osobami zamiast szczery odpowiedzi, daję takie pól prawdy. W ten sposób oszczędzam sobie kazań i może narzekań na narzekania moje. Mam jako taki święty spokój.

Spirytusowy poniedziałek.

Zlewanie, ostatnie nalewki z czarnej porzeczki. To na początek. A później mycie okien. Już od lat okna myje najpierw mieszanką wody z octem, a potem by był piękny połysk wodą z gliceryną. Jak widać tydzień zaczął się od promili.