bez3manki

Byłem dziś na cmentarzu. Rośnie na nim sporo kasztanowców. Tak samo, jak na biegalni. I już teraz liście na tych drzewach są suche i poskręcane. I prawie w ogóle nie ma na nich kasztanów. Żadnych zielonych, kolczastych kulek nie widać, ani na drzewach, ani na ziemi. Biedne przedszkolaki, nie będą miały materiału na robienie ludzików. Ciekawe czy to jakaś choroba drzew, czy też susza i bardzo wysokie temperatury miały na to wpływ. Ja jednak jestem lekko przerażony, tym co widać.

I znowu smutna wiadomość. Zmarła Dolly Parton. Spokojnie można nazwać ją ikona. Piosenkarka, autorka piosenek, aktorka, filantropka, kobieta interesu. Chyba też śmiało można ją określić jednym z symboli USA. Kobieta bardzo charakterystyczna, dzięki włosom, figurze i śmiechowi. Królowa country, którą podziwiali, szanowali i inspirowali się nią i jej twórczością. Angażowała się w działalność charytatywną promującą umiejętność czytania i pisania oraz zwalczającą rozprzestrzenianie się wirusa HIV i AIDS. Za tę działalność otrzymała Nagrodę Humanitarną im. Jeana Hersholta: honorowy Oscar

Napisała ponad 3 tysiące piosenek. 11 nagród Grammy, w tym prestiżowa nagroda Grammy za całokształt twórczości (Lifetime Achievement Award) w 2011 roku. 26 przebojów na 1. miejscu listy Billboard: rekordzistka pod względem liczby utworów, które dotarły na szczyt listy przebojów muzyki country magazynu Billboard (wśród artystek). 50 albumów studyjnych i ponad 100 milionów sprzedanych egzemplarzy płyt na całym świecie.

Dolly napisała dwa swoje największe hity, Jolene i I Will Always Love Youtego samego wieczoru. Na ten drugi hit apetyt miał Elvis Presley, chcial stworzyć z nią duet. Musiałaby jednak oddać mu 50% tantiem, tak jak miał w zwyczaju w przypadku każdego duetu, który śpiewał. Ponieważ sama już opublikowała piosenkę, rezygnacja z tych tantiem nie miała dla niej sensu, więc pomimo silnego pragnienia zaśpiewania z „Królem Rock’n’Rolla”, odrzuciła prośbę.

W 1978 roku stała się jedną z niewielu gwiazd, które miały własny flipper. Wyprodukowany przez Bally Manufacturing Company. Flipper „Dolly” odtwarzał singiel Dolly „Here You Come Again”, który był numerem jeden na liście przebojów, podczas gdy flipper był aktywny. Ten przedmiot jest niezwykle poszukiwaną pamiątką po Dolly Parton.

Jej park rozrywki „Dollywood” w Pigeon Forge w stanie Tennessee jest najpopularniejszą atrakcją turystyczną w tym stanie, zgodnie z danymi Departamentu Rozwoju Turystyki stanu Tennessee.

Choć nie została wymieniona z nazwiska, Dolly Parton była jedną z producentek wykonawczych kultowego serialu grozy dla młodzieży Buffy: Postrach wampirów dzięki współpracy produkcyjnej (Sandollar Entertainment) z Sandy Gallinem, który zarządzał jej karierą.

W Ulicy Sezamkowej była postać będąca hołdem dla niej. Miała fioletową skórę i blond włosy i występowała pod imieniem Polly Darton.

To ona była pierwotnym wyborem Petera Gabriela do zaśpiewania żeńskiego wokalu w duecie „Don’t Give Up” z 1986 roku. Odrzuciła propozycję, ponieważ nie kojarzyła go.

Zmarł pisarz Ignacy Karpowicz. Był autorem takich powieści jak Ości, Gesty, Balladyny i romanse. Może nie uwielbiałem go nad życie, ale chętnie sięgałem po jego książki. Zawsze miały ciekawych, barwnych bohaterów. Miały swój sznyt. I jakoś często widziałem w nich materiał na seriale.

Wizyta na cmentarzu. Wieczorem zobaczyłem krążące po sieci zdjęcia zniszczeń, jakie dokonał wiatr na cmentarzu. Wszystko to w okolicach naszego grobu rodzinnego. W dodatku jeden podniszczony grób wydawało mi się, że to grób cioci mojej cioci. W pierwszym momencie, chciałem jej te zdjęcia podrzucić, ale wstrzymałem się. Po pierwsze było już późno, więc nic by nie zrobiła, a tylko nerwy na noc by dostała. Po drugie nie byłem tak na 100% pewny, ze to ten nagrobek. Postanowiłem wstrzymać się do za planowej wizyty i naocznym sprawdzeniu. Okazało się, zer wszystko gra.

Zmarłego w tym tygodniu Jana Frycza postanowiłem uczcić i obejrzałem Pożegnanie jesieni. Jest to ekranizacja powieści Stanisława Ignacego Witkiewicza, której w 1990 roku dokonał Mariusz Trelinski.

Mimo upływu lat, ten film nadal robi wrażenie. Nic a nic się nie zestarzał, a kto wie, czy z upływem lat, nie robi się ciekawszy. Duet Maria Pakulnis Jan Frycz, to chyba najbardziej perwersyjna, demoniczna, pociągająca para w polskim filmie. Jaka to między nimi jest dynamika. Zupełnie inna zaś jest, choć również ciekawa między Fryczem, a Janem Peszkiem. I wybitna rola Henryka Bisty. Film też może zachwycać kostiumami, dekoracjami, jak się zobaczy, w jakich latach on powstawał, tym większy szacunek należy realizatorom. I jeszcze muzyka autorstwa Michała Urbaniaka. Całość tworzy hipnotyzujący, zmysłowy, szaleńczy film. Historia, która zaczyna się brawurowo, a kończy tragicznie.

Pewna sprawa mnie nurtuję. Skoro butelkomaty sprawiły, że z polskich ulic, trawników, lasów zniknęły plastikowe opakowania, to może czas na inne tego typu urządzenia. Co jeszcze zanieczyszcza nasze chodniki i trawniki? Psie gówienka. Może gdyby były takie maszyn, do których wpuszczało by się psie kupy, a otrzymywało forsę, wtedy właściciele sprzątali by po swoich pupilach? Może tylko korzyści finansowe sprawiłyby, by nasze podwórka, byłby czyste?

Alessandro Nivola jako Calvin Klein w serialu Love Story John F. Kennedy Jr. Carolyn Bessette, mówi, że od dawna nie żal mu znanych ludzi. Po obejrzeniu tego serialu, można tylko się w tym utwierdzić.

O to historia współczesnego Kopciuszka Carolyn Bessette (Sarah Pidgeon), która miała nieszczęście zakochać się w księciu USA, czyli Johnie F. Kennedym Jr. (Paul Anthony Kelly). I bidulka trafia w stada krwiożerczych wilków. I albo nikt jej nie lubi, albo polują na nią paparazzi. Czyli taka powtórka z losów lady Di. Nawet widzowie w jednym z odcinków, dostają łopatologicznie to pokazane.

Temat może były ciekawy, gdyby nie zawiodło wykonanie. Para głównych bohaterów jest męcząca. Ona albo się snuję, albo marudzi, on wiecznie zakłada pismo. Do tego koszmarnie patetyczne dialogi. A czasami bywa niezamierzenie zabawnie. Naomi Watts jako Jackie Kennedy Onassis jest wprost karykaturalna. Śmiało można powiedzieć, że Ryan Murphy jeden z producentów serialu, dostał nowego Kena. I rozbiera go dowoli wielką ochotą. Wiem, że juniorek lubił popisywać się klatą, ale tutaj nastąpiło przegięcie.

Problem leży też w przekłamaniu bohaterów. Carolyn wybielono, żadnych zdrad, narkotyków, jedno zasygnalizowane kłopoty z emocjami, z przemocą. Z Daryl Hannah zrobioną czarny charakter, w dodatku mało podobny wizualnie do pięknej aktorki. JFK Jr nie ma w sobie jakieś siły, po prostu jest. 9-odcinków, jak na tę historię, to ciut za dużo. Pojawia się dłużyzna. Co najmniej dwa plusy, jedna można znaleźć, ścieżka dźwiękowa plus kostiumy.

W pierwszy odcinku pada tytuł Santa Barbara. Cóż, przy tym serialu, ta opera myślana to arcydzieło.

Ciekawostki

Niektórzy członkowie obsady wywodzą się z bogatej tradycji aktorskiej i artystycznej:
Grace Gummer (Caroline Kennedy) – córka Meryl Streep
Leila George (Kelly Klein) – córka Grety Scacchi i Vincenta D’Onofrio
Dree Hemingway (Daryl Hannah) – córka Mariel Hemingway i prawnuczka pisarza Ernesta Hemingwaya
Sydney Lemmon (Lauren Bessette) – córka Chrisa Lemmona i wnuczka Jacka Lemmona
Talia Balsam (doradczyni małżeńska) – córka Martina Balsama i Joyce Van Patten.

Zmarła Wanda Wanda Traczyk-Stawska. Uczestniczka Powstania Warszawskiego, żołnierka AK.

Patriotka przez całe życie. Zarówno w czasie wojny, gdy walczyła zbrojnie z wrogiem, jak i w ostatnich latach. To była przedstawicielka takiego współczesnego patriotyzmu, nie polegającego na mówieniu co drugiego słowa ojczyzna, Bóg, horo, ale na pomowcy słabszym, stawienie w obronie potrzebującym. Nie bała się nazywać rzeczy po imieniu. Przy tym wszystkim niezwykle skromna i pełna ciepła.

Jak już nie raz pisałem, nie jestem zbyt sentymentalny (vide zniszczenie świadectw z podstawówki), to ostatnio jednak zrobiłem coś,co temu może, choć ciut przeczyć.

Trzeba było zrobić małe porządki w piwnicy. I znalazłem dwie szklane pokrywki od weków. Słoików od nich już dawno nie ma, nie ma gumek i sprężynek, zostały tylko one. Jakoś nie mogłem się zdobyć by je wyrzucić. Odmyte teraz czekają na nową rolę w swoim życiu. Może zostaną podstawkami?

Co za czarna seria. Jan Frycz nie żyję. Wybitny aktor teatralny i filmowy, Za rolę w filmach Pornografia, Pręgi, 25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy był nagradzany Orłami.

Mam wrażenie, że wspaniale żonglował wyborem ról. Bo z jednej strony takie filmy jak Pożegnanie jesieni, Egoiści, Zwolnieni z życia, z drugiej Nigdy w życiu, To nie tak jak myślisz kotku, Zenek.

W ostatnich latach dużą popularność przyniosła mu rola w serialu Ślepnąc od świateł. Jak widać nie bał się różnych typu ról, różnych produkcji czy to filmowych, czy serialowych. Nie dał się zaszufladkować jako amant, a dzięki swojej urodzie mógł to zrobić.

W teatrach grał w sztukach w reżyserii między innymi: Grzegorza Jarzyny, Jerzego jareckiego, Krystiana Lupy, Jerzego Jareckiego