Człowiek jedzie autobusem na pierwszą randkę. Nagle dostrzega, że po przeciwnej stronie siedzi jego randek. I zaczyna się dylemat. Podejść, wysłać SMS-a, że już się widzimy, czy czekać na miejsce docelowe. I tak upływa podróż. A na koniec człowiek się budzi z uczuciem ulgi. No, chyba nie uwierzyliście, że ja i randka.
Wpadłem na pomysł na biznes. Krojenie kapusty do kiszenia i joga. Nie wiem, jak przy krojeniu kapusty dodać pozy, ale przy wkładaniu do gara już tak. Ja, aby ładnie je ugnieść mocno na dłoniach, kłykciach się opierałem, a jedna noga w górze. Skoro uprawia się jogę z kozami, alpakami, to można i z kiszeniem kapusty.
Czuję, że jestem w mniejszości. Który to już raz, swoją drogą. Albowiem ja wolę się przechłodzić, niż zgrzać A patrząc na moich współobywateli, widzę, że oni są w przeciwnej drużynie. I po ulicach spacerują już odziani w grubsze kurtki, czapki, nauszniki. Ja z gołą głową, albo cienka kurtka, albo jakaś sportowa bluza. Czasami można poczuję chłodek, ale zawsze można przyspieszyć. No i wiatr mnie przeleci. Chociaż on. Gdy innych brak 🙂
Jakże rozkoszna jest 6 odcinkowa przygoda Paryż-Stambuł z Sue Perkins. Sue Perkins cudowna brytyjska komiczka, prezenterka, z Mel Giedroyc tworzyła nieodżałowany duet w Wielkich Brytyjskich Wypiekach.
Kolejny raz wyrusza w podróż, tym razem szlakiem legendarnego Orient Expressu. Od Paryża, przez Sztrasburg, Monachium, Salzburg, Wiedeń, Budapeszt, Transylwanię, Bukareszt, Stambuł, Kapadocję. Zwiedzamy więc zarówno zabytki, jak i współczesne atrakcje. Spotyka się z mieszkańcami, zapoznaję się z folklorem, smakami. Czyli można powiedzieć, że z dna danego miasta, kraju. A wszystko to z ogromnym poczuciem humoru, ciekawością świata i szacunkiem dla innych.
Chyba zapadem w sen zimowym. Nic tylko bym spał. I to bez względu na pogodę. Czy słońce, czy deszcz mam ochotę na drzemki co chwilę. Nawet w nocy całkiem nieźle zasypiam. Czyżby ta mini dawka leku na ciśnienie, którą zażywam co rano, tak działa. Tak mi ciśnienie obniżała, że energię zabierała i robiła leniwca czy koale.
Głupawa komedyjka francuska z 1984 roku Wesołych świat z trio Belmondo, Marceau, Laforêt. Zestarzało się to szalenie. Bawić może parę razy. Ale największy ubaw miałem, gdy Zosieńka, przezywała drwiąca głównego bohatera od Bondów. Niezły chichot historii.
Za mną drugi sezon serialu Poker Face. Znowu mogłem śledzić kolejne przygody Charlie Cale (rewelacyjna Natasha Lyonne) żywego wykrywacza kłamstw. Z jednej strony ten sezony jest podobny do poprzednika, znowu bohaterka sporo jeździ po USA, z drugiej brak głównego przeciwnika, jakiego miała poprzednio. Nawet więcej na jakiś czas Charlie osiada na dłużej w Nowym Jorku.
Znowu mamy świetne występy gwiazd. Palmę pierwszeństwa dzierży Cynthia Erivo, która nie zagrała jednej roli, ale ciut więcej. Cudowny jest duet Rhea Perlman Richard Kind. Ciekawie zagrał Simon Rex. No i nie można pominąć Justina Therouxa. I tak jak w poprzednim sezonie uważam, że Simon Helberg, był bardzo niedocenianym wagonikiem w Teorii wielkiego podrywu.
A odcinki są różne. Bo i mamy szalone jak One Last Job, który oddaję hołd kino, zarówno sensacyjnemu jak Mission Imposibile, jaki komedią romantycznym jak To właśnie miłość. A zaraz po tym mamy odcinek The Sleazy Georgian, wyciszony, bardziej rozegrany na dialogach, emocjach. Pokazuje, że zbrodnia to nie zawsze wielkie bum. Mam kłopot z odcinkiem Sloppy Joseph, w którym złoczyńczyni, co prawda nieletnia, tak naprawdę nie ponosi kary. Może wychodzi ze mnie moralizator, ale dziecko, które skrzywdziło kilka osób, powinno ponieść konsekwencje za swoje czyny. Dwa finałowe odcinki to mała jazda bez trzymanki z cudownymi smaczkami (jak oddanie hołdu Colombo, czy produkcji, z której seriali czerpie sporo).
Ten serial yo nadal świetne połączenie kryminału, komedii i świetnego aktorstwa. Na początku zawsze się zastanawiam, która gwiazda zginie,a która będzie zabójcą. Podziwem też pracę kamerzystów i montażystów. Od ich talentu zależy jak pięknie zostanie pokazane wejście Charlie w historię odcinka.
W wieku 96 lat zmarła brytyjska aktorka Patricia Routledge. Można powiedzieć, że jako aktorka miała ogromny fart. W wieku, w którym jej koleżanki raczej nie dostają ciekawych ról, ona zabłysnęła jako Hyacinha Bucket w serialu Co ludzie potwierdzą?. Śmiało można powiedzieć, ze to kultowa rola. „Jest absolutnym potworem i podobało mi się granie jej ogromnie” – powiedziała kiedyś aktorka. O tym jak mocno rolą i aktorka są ze sobą powiązane, niech świadczy, że spin off o młodości Hyacinhty zaczął i skończył się na pilotowym odcinku.
Wybrana ulubioną brytyjską aktorką telewizyjną wszech czasów. W 1991 roku otrzymała tytuł najlepszej aktorki komediowej w telewizji. W 2017 r. otrzymała tytuł Dame Commander Orderu Imperium Brytyjskiego za zasługi dla teatru i działalność charytatywną. W 1968 roku otrzymała nagrodę Tony Award na Broadwayu w kategorii „Najlepsza aktorka (musical)” za rolę w musicalu „Darling of the Day”, ex aequo z Leslie Uggams za rolę w musicalu „Hallelujah,
Zmarła Jane Goodall. Brytyjska badaczka w dziedzinie prymatologii, etologii i antropologii. Przez prawie sześć dekad prowadziła badania terenowe nad życiem społecznym i rodzinnym dzikich szympansów w Parku Narodowym Gombe Stream w Tanzanii. Niewielu tyle zrobiła dla tych zwierząt co ona. Oprócz badań naukowych Goodall opublikowała kilka wspomnień i przez całą swoją karierę aktywnie wykładała, intensywnie podróżując, by promować ochronę środowiska i działania na rzecz klimatu. Wielokrotnie nagradzana bardziej ( Prezydenckim Medalem Wolności od prezydenta USA Joe Bidena) mniej prestiżowymi nagrodami (lalka Barbie).
W trochę starym kinie. El Diputado. Ten hiszpański film z 1978 roku, ma coś z polskiego kina moralnego niepokoju.
O to historia hiszpańskiego adwokata, potem polityka ,Roberto Orbea ( José Sacristán), który jest gejem. Ma żonę, jednocześnie jednak spotyka się z facetami. Od czasu, gdy na studiach związał się z ruchem marksistowsko-leninowskim, a potem bronił w sądach swoich towarzyszy by na radarze faszystowskiej władzy. Z chwilą, gdy zostaje posłem jego wrogowie posuwają mu Juanito (José Sacristán), nieletnią męską prostytutkę.
Z jednej strony to dość ciekawy portret tamtych czasów, z drugiej, dziś czasami ten film śmieszy. Za dużo w tym też politycznych marksistowskich wstawek. Film broni się też od strony aktorskiej. Ta historia też pokazuję, że każdy sekret, jaki ma polityk, może być wykorzystany dla szantażu przez przeciwników.
Była szansa, że zrobiłbym z siebie wyjątkowego kretyna. Komputer mi zwariował lekko. Nagle rozdzielczość szalała. Wszystko było gigantyczne. I próbuję zmienić i efekt raczej mierny. Już miałem pisać do męża Ev, który załatwił mi ostatni komputer, gdy rozłączyłem i połączyłem ponownie monitor z PC-tem. I wszystko wróciło do normy. Już sobie wyobrażam, ten śmiech, anegdota na lata zapewniona.
Spotkanie z Mają Komorowską, będzie należeć do tych spotkań, które będę bardzo miło wspomniał. Wspaniała, pełna uroku, poczucia humoru, skromności osoba. Niesłychanie życzliwa.
